demirdöküm eskişehir servis

daha önce de bahsedilmiş, eskiden bana da süper diye seyrettirilen parçalar acayip manasız geliyordu, gel gör ki şimdi geleceğe/uzaya gitmiş olmalarını gayet normal(!) karşılıyorum, mecnun'un leyla'yı uyandırma sahnesine* her defasında gülüyorum. kendi içinde bambaşka bir dünya. neticede zaten bence dram, komedi veya bilimkurgu fark etmeksizin tüm senaryolar insan demirdöküm eskişehir servis hikayelerini*** anlatıyor. hiçbir fikri olmayan bir seyirci için metonya muhakkak bez bebek tadındadır ancak leyla ile mecnun dünyasında metin amcanın krallığıdır ve kendi içlerinde garipseseler de kabul görür, yadırganmaz. bu akıcılık için yeri gelmişken burak aksakı da buradan tebrik edeyim. ammavelakin neredeyse tamamen katildigim tek bir entry* mevcut, özetle her şeye inanmaya/her şeyi benimsemeye açığız yeter ki tutarsız olmasın hikaye/karakterler...