Toshiba Servis İzmir

sürekli komik olmak ve güldürmek zorunda olmayan, sadece bir dizi gibi göremediğim şey. evet, leyla'dan sonra o eski tadını alamıyoruz. ama yine de ''bu bölüm iyiydi, iyi değildi, hiç gülmedim.'' demiyorum. tamam yapılan şey bir iş ve hep en sevdiğimiz haliyle yani çok iyi olmak zorunda. ama arkadaş, arkadaşlarımızla buluşup vakit geçirdiğimiz bir günün sonunda, ''hmm bugün yeterince eğlenemedik, gülemedim.'' diyip arkadaşlığımızdan mı vazgeçiyoruz? o gün de biraz keyifsiz dönüyoruz eve. bazı gün dertleşiyoruz, bazı gün çok eğleniyoruz. Toshiba Servis İzmir her buluşma aynı tempoda ve aynı tatta olacak değil. bir dizi karakterleri için 'arkadaşlarla buluşup takılıyoruz' kafasıyla bakmak ne kadar doğru bilemiyorum ama bende böyle. bir de behzat ve tayfasını böyle görüyorum. onlarla da ara sıra buluşup takılıyoruz. herkes birbirini önemsendiği sürece hepimiz birden sevinebiliriz bence.