4 Mayıs 2012 Cuma

Bosch Bursa Servis

kadının işlemleri bittikten sonra ben de elimdeki üç beş parça şeyi verdim, ödedim, geçtim. otomatik kapı açıldı yine, tam dışarı çıktım ki, hemen önümde, yerde kırmızı bir cüzdanın düşmüş olduğunu fark ettim. biraz önceki kadına aitti büyük ihtimal. cüzdanı aldım, etrafa kırmızılı bir kadın var mı yok mu şöyle bir bakıverdim. ha işte orda. sağ çaprazımda migrosun küçük otoparkında elinde poşetler ile kırmızı peugot arabasının bagajını açıyordu. pardon bayan diye seslendim. döndü. gözünü kısarak 5 metre ötemden "efandiim" dedi. elimdekini göstererek "-cüzdan sizin galiba." dedim. Bosch Bursa Servis gözlerini devire devire elimdekine bakarak garip birşekilde "-hı?" dedi. poşetleri yere bıraktı. yanıma geldi. gözündeki kırmızı saplı güneş gözlüğünü saçlarının üzerine yerleştirdikten sonra elini uzattı. aldı cüzdanı. "-aa havet beniiim, nerda buldunuz punu" nerde olacak yerde buldum işte...töbe töbe "-yerde buldum" dedim sadece. "-teşkür ederim mersiiii" dedi döndü kaba etini gitti. tabi bir ödül beklemiyorum da insan biraz daha içten teşekkür eder. ne demek teşkür ederim. halla halla garip. neyse ben insanlık vazifemi yaptım takdir beklemeye lüzum yok.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder